تشنج در نوزادان

تشنج چيست؟

تشنج عبارت است از اختلال موقتي در مغز، كه اين اختلال دو عملكرد و دو خصوصيت دارد

·          ناگهاني آغاز مي‌شود

·          غير ارادي و غير قابل كنترل است

تشنجي كه در 28 روز اول عمر روي مي‌دهد به علت اينكه تكامل عصبي نوزاد را به مخاطره مي‌اندازد يك فوريت پزشكي است و به سرعت در جهت درمان آن بايد اقدام شود.

تشنج نوزاد بر خلاف تشنج كودكان و بزرگسالان اغلب يك علامت است و يك بيماري زير بنايي را مطرح مي‌كند به همين خاطر تشنج نوزاد نياز به ارزيابي براي شناخت علت بيماري و شروع اقدامات درماني دارد.

علت تشنج در نوزادان:

1-      نرسيدن اكسيژن به مغز (كه شايعترين علت تشنج در نوزادان مي‌باشد و ممكن است به علت پيچيدن بند ناف دور گردن نوزاد در حين تولد و يا ناس بودن(

2-      كاهش قند خون                                       

3-     كاهش كلسيم و منيزيم خون

4-     كاهش و افزايش سديم

5-     عفونت ها

6-     اختلالات دستگاه عصبي

7-     اعتياد مادر به مواد مخدر و ...

8-      خونريزي داخل مغزي (كه بيشتر در نوزادان نارس شايع است)

علايم تشنج:

1-     حركات شديد اندامها

2-     حركات پاها به صورت پا زدن ركابي

3-     پرش هاي عضلاني تكراري

4-     حركات شبيه مكيدن يا جويدن در دهان

5-     حركات غير طبيعي چشم ها

6-     لرزش پلك ها

7-     سفت شدن اندامها

8-     گريه غير طبيعي

9-      آپنه (در بعضي نوزادان تنها علامت تشنج، توقف تنفس به مدت بيش از 20 ثانيه و كبود شدن نوزاد است)

 

راه هاي تشخيص علت تشنج:

1-     شرح حال گرفتن

2-      معاينه فيزيكي

3-     انجام آزمايشاتBs- Ca –mg Na-(چك كاهش يا افزايش سديم)

4-      اقداماتي مثل سونوگرافي مغز

(آزمايشاتي مثل MRI به دليل طولاني بودن آن و با توجه به شرايط نوزاد و نيز راديولوژي براي نوزادان بدحال مي‌تواند مضر باشد. بهتر است در زماني كه نوزاد وضعيت پايدارتري دارد اين كار انجام شود.)

لازم به ذكر است:

·         كودكان قبل از 6 ماهگي كه شامل نوزادان نيز مي‌شوند به علت تب بالا دچار تشنج نمي‌شوند.

·          همه حركات غير طبيعي نوزاد تشنج نيست و ارزيابي براي تشخيص قطعي تشنج ضروري است.

(AF = فيبريلاسيون دهليزي)

AF چييست؟
همانطور كه مي‌دانيم فيبريلاسيون دهليزي ناشي از كانون‌هاي متعدد پراسيستوليك دهليزي است كه با سرعت زياد فعاليت ‌مي‌كنند و همگي با سرعت و در يك زمان تپش سازي مي‌كنند. از سوي ديگر دپولاريزاسيون‌هاي ناشي از كانون‌هاي نزديك گره‌AV به بطن‌ها هدايت مي‌شوند و ريتم بطني بسيار نامنظمي ايجاد مي‌كنند. سرعت اين ‌امواج حدود 300 تا 450 ضربه است.

علل AF:
فشار خون- بيماري‌هي دريچه‌اي و عروقي قلب- پس از عمل جراحي قلب- بيماري‌هاي مزمن ريه- نارسايي قلب- كارديوميوپاتي- مشكلات مادرزادي قلب- آمبولي ريه- مصرف الكل و كافئين زياد- عدم تعادل الكتروليتي و متابوليكي- هفونت شديد- افزايش سن

علائم AF:
تپش قلب- كاهش انرژي و احساس خستگي مفرط- سرگيجه- احساس ناراحتي در قفسه ‌سينه- كوتاه شدن تنفس

عوارض AF:
تشكيل لخته به علت عدم كفايت دهليز‌ها در پمپ قلب- افزايش ريسك مرگ

اهداف درمان AF:
ايجاد يك ضربان قلب منظم- كنترل تعداد ضربان قلب- جلوگيري از تشكيل لخته- كاهش ميزان حملات قلبي

درمان‌هاي AF:
دارويي:
ضد آريتمي‌ها مثل: متوپرولول- سوتالول- آميودارون، اين دارو‌ها 30 تا 60 درصد بهبودي ايجاد مي‌كنند اما با گذشت زمان تاثيرات آنها به علت عادت كردن بدن به آنها كاهش پيدا مي‌كنند.
مضرات: بسياري از اين‌ دارو‌ها خود باعث ايجاد آريتمي‌هاي ديگر مي‌شوند. براي رسيدن به نتيجه مطلوب بايد چندين نوع دارو امتحان شود .
دارو‌هاي كاهش دهنده تعداد ضربان قلب مثل: ايندرال
دارو‌هاي پيشگيري كننده از ايجاد لخته و پلاكت‌ها مثل: كومادين و آسپرين

روش‌هاي درماني: (Procedure
1- كارديورژن: در صورت عدم درمان به دارو‌ها انجام مي‌شود. پس از يك بيهوشي كوتاه مدت از جريان الكتريكي استفاده مي‌شود.
2- ريشه‌كني گره AV: با استفاده از امواج راديويي گره AV را تخريب مي‌كنند. در نتيجه ايمپالس‌هاي رسيده از دهليز به بطن منتقل نمي‌شود و بيمار به پيس احتياج دارد. در اين روش ضربان قلب بيمار هم كاهش پيدا مي‌كند. اين روش تنها مي‌تواند علائم AF را كاهش دهد ولي بهبودي كامل ايجاد نمي‌كند. امروزه به دليل روش‌هاي جايگزين كمتر استفاده مي‌شود.
3- دفيبريلاتورهاي كاشتني دهليزي: وقتي بيمار علائم AF را احساس مي‌كند وسيله را روشن مي‌كند. اين وسيله قابليت كاركرد اتوماتيك را نيز دارد. در زمان AF مقدار اندكي انرژي توسط دستگاه ايجاد شده كه علائم AF را از بين مي‌برد.
4- (Maze Procedure :(New technology
Maze به معناي مارپيچ جهت نشان دادن مسير جريان الكتريكي قلب بكار مي‌رود. كساني كه AF‌طولاني مدت دارند كه به دارو پاشخ نمي‌دهند يا باعث بزرگي دهليز شده است كانديدا‌هاي خوبي براي اين عمل هستند. از حدود 10 سال گذشته انجام اين روش رو به فزوني است. پس از باز كردن قفسه سينه و وصل بيمار به CPB و پمپ قلب كار آغاز مي‌شود. در روش‌هاي قبلي جراح از ايجاد بر‌ش‌هايي در بافت قلب استفاده مي‌كرد. پس از ترميم قلب اسكار ايجاد شده در قلب مانع از هدايت جريان الكتريكي شده و در نتيجه ايمپالس‌ها بلاك مي‌شوند. در روش‌هاي جديد از امواج راديو‌يي- ليزر يا امواج ماكروويو و در نهايت از سرما جهت ايجاد اين اسكارها استفاده مي‌شود.
محل‌هاي كه بيشترين احتمال ايجاد ايمپالس‌هاي ناجا را دارند شامل: اطراف (گوشك) دهليز چپ Lt. Atrial Appendage - آنولوس دريچه ميترال- اطراف ريشه‌هاي سينوس‌هاي كرونري و در امتداد مسيري كه وريد‌هاي ريوي را به آنولوس ميترال مي‌كنند مي‌باشد.
محققان به اين نتيجه رسيده‌اند كه انجام اين روش فقط در دهليز چپ به همان اندازه انجام روش در هر دو دهليز موثر است. بيمار پس از عمل 24 تا 48 ساعت به مانيتورينگ كامل احتياج دارد. برخي دارو‌هاي كنترل كننده فشار خون و ضربان به همراه آسپرين تجويز مي‌شوند.
بيمار براي 4 روز تا يك هفته بستري است. پس از ترخيص معاينات دوره‌اي لازم است. پزشكان ترجيح مي‌دهند اين عمل را براي بيماراني انجام دهند كه به ساير اعمال قلب مثل دريجه يا كرونر نيز نياز دارند. مگر اينكه بيمار بطور مدام از اين آريتمي رنج ببرد و به دارو پاسخ ندهند.
عوارض: حمله قلبي يا Stroke - نارسايي كليه- مرگ و ساير عوارض ناشي از عمل قلب باز عوارض در كساني كه تنها عمل Maze انجام داده‌اند 1% يا كمتر بوده نسبت به كساني كه ساير عمل‌ها روي آنها بهمراه اين عمل صورت گرفته است.

ميزان موفقيت عمل Maze:
در AF تنها 85 تا 95%
به عنوان پيشگيري از حملات AF بعد از عمل99%
بطور كل در جهان 90%

(مقاله از حيده راجع )

واکسن سرخک.سرخجه.اوریون (MMR)

سرخک

سرخک شامل یک سری ضایعات پوستی قرمز و محو شونده می باشد که اغلب همراه با این بیماری هستند. اما این ضایعات پوستی فقط علائم بیرونی می باشند در حالی که تغییرات بسیار شدیدتری درون بدن رخ می دهد. سرخک یک عفونت تنفسی حاصل از ویروس بسیار مسری است و در سراسر جهان وجود دارد. سرخک مخصوصاً در کودکان ممکن است بسیار شدید و حتی کشنده باشد.

·علائم و نشانه ها

  علائم و نشانه های  بیماری 12-10 روز بعد از ورود ویروس نمایان می شود.

- تب                                              - سرفه خشک

- آبریزش بینی                                  - التهاب ملتحمه

- حساسیت به نور

- نقاط قرمز رنگ با مرکز آبی – سفید در قسمت داخل گونه که نقاط کوپلیک نام دارند.

- لکه های پوستی بزرگ و مسطح که در یکدیگر فرو رفته اند.

         سرخک موجب ایجاد لکه ای پوستی قرمز رنگ و محو شونده که ابتدا در صورت ، پشت گوش و سپس در سینه و کمر و نهایتاً پاها ظاهر می شود

·فاکتورهای خطر

بیماری در افراد مبتلا به کمبود ویتامین A و سوء تغذیه ( به خصوص در کشورهای جهان وسوم ) شایع می باشد. این نکته باید قبل از مسافرت به این نقاط مورد توجه قرار گیرد.

· عوارض

         بیماری اغلب 14-10 روز به طول می انجامد. عوارض بیماری عبارت است از :

- عفونت گوش در 1/0 اطفال                                     - التهاب

- عفونت                                                               - اسهال و استفراغ

- التهاب نایژه ها،حنجره یا خروسک                            - مشکلات بارداری

- کاهش تعداد پلاکت های خونی

سرخجه

هر چند، سرخک و سرخجه در بعضی تظاهرات با هم مشترک هستند اما عامل آن ها با یکدیگر متفاوت می باشد. سرخک و سرخجه دو بیماری ویروسی تلقی می شوند. که به بهترین نحو به وسیله ضایعات نقطه ای قرمز پوستی در بیماران شناخته می شود. اگر چه بیماری سرخجه شدتی خفیف تر و عفونت زایی کمتری نسبت به سرخک داشته و به آن سرخک سه روزه هم می گویند.    با این  حال چند استثناء وجود دارد: در صورت قرار گرفتن زن حامله در معرض فرد مبتلا به سرخجه به خصوص در سه ماهه اول ویروس می تواند باعث سقط یا نقص  های شدید در جنین شود.

·علایم و نشانه ها

        علائم و نشانه در صورت بروز معمولاً  بین 3-2 هفته بعد از قرار گرفتن در معرض ویروس تظاهر می کنند. به طور معمول این تظاهرات 2 تا 3 روز طول کشیده و عبارتند از:

- تب خفیف                                              - سردرد

- گرفتگی و آب ریزش بینی                         - چشم های قرمز و ملتهب

- گره های لنفاوی بزرگ و دردناک در قاعده جمجمه ، پشت گردن و زیر گوش ها

- ضایعات پوستی ظریف و صورتی در صورت شروع و به طرف تنه و اندام ها گسترش می یابد قبل از این که الگوی قبلی ناپدید شود.

- درد زانو به خصوص در زنان جوان

· عوارض

- عفونت خفیف و در صورت ابتلا، ایمنی دائمی ایجاد خواهد کرد.

- عفونت گوش و التهاب مغز می گردد.

- در زنان باردار باعث تولد نوزاد با سندرم سرخجه مادر زادی می باشد

اوریون

  اوریون یک عفونت ویروسی است که به صورت اولیه غدد پاروتید ( بناگوشی)رادرگیر می نماید. یکی از سه زوج غدد بزاقی پائین و جلوی گوشها قرار دارند. در صورت ابتلا به این بیماری یک یا هر دو غده بناگوشی متورم می گردد

·علائم و نشانه ها

 عفونت در یک سوم افراد بدون علامت می باشد. در صورت وجود علائم ، آنها دو تا سه هفته بعد از تماس با ویروس رخ می دهند. علائم عبارتند از :

- تورم و درد غدد بزاقی در یک یا هر دو طرف صورت

- جویدن و بلعیدن دردناک                         - تب

- ضعف و خستگی                                  - درد و تورم بیضه ها

 علامت اولیه اوریون تورم غدد لنفاوی است که منجر به تورم گونه ها می گردد.

  · عوارض

         عوارض اویون بالقوه خطرناک و نادر هستند و شامل :

- التهاب بیضه ها                               - التهاب پانکراس ( لوزالمعده)

     - التهاب مغزی                                 - التهاب مننژ

     -  التهاب تخمدان ها                           - کاهش شنوایی

         واکسیناسون

این واکسن معمولا به صورت ترکیبی از واکسن سرخک،سرخجه . اوریون تجویز می شود که بی ضرر تر  و موثر تر از هرکدام به تنهایی است .تجویز دوز اولیه واکسن در سن 15-12 ماهگی و دوز دوم بین 6-3 سالگی توصیه می شود.(این مسئله حائز اهمیت می باشد که دختران در جهت پیشگیری از عوارض ناشی از سندرم سرخجه مادرزادی در آینده حتما واکسینه شوند) اغلب شیرخواران در 6-4 ماه اول زندگی به واسطه ایمنی اکتسابی از مادر به بیماری مقاوم هستند. در صورت نیاز به ایمن سازی قبل از 12 ماهگی، برای مثال مسافرت خارجی یا وجود یک اپیدمی، واکسن باید در 6 ماهگی تجویز شود. همچنین لازم است واکسن بعد از 12 ماهگی تکرار گردد

 

          در موارد زیر نیاز به تجویز واکسن نیست :

- دریافت دو دوز واکسن MMRبعد از 12 ماهگی یا دریافت یک دوز واکسن MMR بعلاوه یک دوز واکسن سرخک

- وجود یک تست خونی که ایمنی شما را به سرخک ، سرخجه ، و اوریون اثبات نماید.

- اخیراً واکسن سرخجه دریافت کرده اید یا تست سرخجه شما مثبت است.

         در موارد زیر نیاز به تجویز واکسن می باشد :

- زنان غیر باردار در سنین باروری

- تمایل به تحصیل در مراکز دانشگاهی

- کار در بیمارستان ، مراکز طبی ، مراقبت از کودکان و مدارس

- تصمیم به مسافرت های خارجی

         تجویز واکسن در موارد زیر توصیه نمی شود :

- زن باردار یا زمانی که طی 4 هفته آینده قصد بارداری دارند.

- وجود حساسیت شدید به ژلاتین یا آنتی بیوتیک نئومایسین

- ابتلا به سرطان،اختلالات خونی یا بیماری های درگیر کننده سیستم ایمنی

· عوارض واکسن

 شما در اثر واکسن MMR  به اوریون مبتلا نخواهید شد و اکثر افراد عارضه ای را در اثر واکسیناسیون تجربه نمی کنند. حدود 10 درصد از افراد یک تب خفیف را بین 12-5 روز بعد از واکسیناسیون تجربه می نمایند. و حدود 5 درصد دچار تظاهرات پوستی می گردند. کمتر از یک تزریق در هر یک میلیون تزریق باعث یک واکنش آلرژبک شدید می گردد.

. برخی از زنان، نوجوان یا بزرگسالان به درد یا سفتی مفصل موقتی دچار می شوند.

· مراقبت شخصی

 زمان استراحت بهترین درمان اوریون می باشد. اما شما می توانید روش های زیر را برای کاهش درد و ناراحتی و جلوگیری از انتقال عفونت به دیگران استفاده نمائید.

- استراحت تا برطرف شدن تب

- قرنطینه کردن فرد بیمار

- مصرف استامینوفن یا NSAID هایی مثل بروفن جهت کاهش علائم . بالغین همچنین می توانند از آسپرین نیز استفاده نمایند. اما مصرف آسپرین در کودکان به علت احتمال بروز سندرم « رای » یک بیماری نادر خطرناک و کشنده  ممنوع است.

- مصرف کمپرس سرد جهت تخفیف درد غدد متورم

- پوشیدن حفاظهای ورزشی جهت کاهش درد بیضه ها

- عدم مصرف غذاهای ترش نظیر میوه و آب میوه های ترش که منجر به تحریک تولید بزاق می گردند.

- مصرف فراوان مایعات

- فعالیت بدنی کم

- اطلاع به دوستان،خانواده و همکاران-به خصوص زن باردار-در مورد بیماری خود

-استفاده از مرطوب کننده ها برای بهبود سرفه و گلو درد

- استراحت دادن به چشم

         فرزند پسر مبتلا به اوریون را از نظر تب بالا، تورم و درد بیضه بررسی نمائید.

         فرزند دختر را نظر درد شکمی به علت درگیری تخمدان ها یا التهاب لوزالمعده کنترل نمائید.

         در صورت وجود تب بسیار شدید به پزشک مراجعه کنید.

 

 

"قابل توجه تمام دوستان عزیز"

 

 

 

فراخوان مقاله

 

 

اولین کنگره نارسایی قلب

 

 

(9لغایت 11 اسفندماه1385)

 

 

نحوه و شرایط ارسال خلاصه مقالات:

 

·       ارسال مقاله به یکی از 2 طریق زیر امکان پذیر می باشد

 

1)از طریق سایت کنگره به آدرس www.IHFsummit.com به صورتon line

 

2)چاپ در صفحه ی A4 و ارسال آن به همراه CD مربوطه به دبیر خانه کنگره

 

·       ارسال مقاله از طریق نمابر(فاکس)قابل قبول نمی باشد.

 

·       درج آدرس پستی ،تلفن،فاکس و آدرس الکترونیکی موجب تسهیل در مکاتبات

 

بعدی خواهد بود.

 

·       آخرین تاریخ پذیرش خلاصه مقاله 30/9/1385 در نظر گرفته شده است.

 

 

هزینه و نحوه ثبت نام :

                           

                       

     تا اول آذر ماه               از اول آذر تا                   در محل برگزاری

                                              

                                    اول بهمن 85                         کنگره

 

 

پزشک متخصص        250.000ریال             300.000ریال                  350.000ریال

 

پزشک عمومی           150.000ریال             170.000ریال                  200.000ریال

 

دستیار،فلوشییپ         150.000ریال             170.000ریال                  200.000ریال

 

پرستار،پرفیوژنیست    100.000ریال             150.000ریال                  200.000ریال

 

فیزیوتراپیست و گروه های وابسته

 

 

ثبت نام به یکی از 2 روش زیر امکان پذیر می باشد:

 

1)     طریق سایت کنگره به آدرس www.IHFsummit.com به صورتon line

 

2)     تکمیل فرم ثبت نام و ارسال آن به دبیر خانه کنگره

 

 

ارسال کپی فرم ثبت نام قابل قبول می باشد.

 

تحت هر یک از اشکال فوق می بایست مبلغ ثبت نام را طبق جدول به حساب

 

جاری           99901603نزد بانک رفاه کارگران تهران ،شعبه دانشگاه علوم پزشکی

 

شهید بهشتی(کد 196)به نام "در آمد اختصاصی دانشگاه" واریز نموده و رسید یا تصویر

 

آن را به همراه فرم تکمیل شده به دبیر خانه یا سایت کنگره ارسال نمایید . در صورت

 

ارسال تصویر رسید وجه پرداختی ،ارائه اصل آن در روز اول کنگره الزامی می باشد.

 

کاهش و افزایش درجه حرارت بدن بعد از عمل قلب

 

نمی دونم اطلاع دارین یا نه ! در تاریخ 9/8 تا 12/8 کنگره بین المللی قلب برگزار شد.که

 

خوشبختانه تعداد زیادی از همکاران عزیز(حدود 3500 نفر)در این کنگره شرکت کردند

 

وتوانستند از مقاله هایی که ارائه شد استفاده کنند و باز هم خوشبختانه من هم یکی از

 

افرادی بودم که در این کنگره شرکت کرده بودند.در اینجا من تصمیم گرفتم یکسری از

 

مقالاتی که ارائه شد را برای شما عزیزان در وبلاگم بنویسم.امیدوارم که بتونید استفاده

 

لازم را ببرید

 

                 ..............................................................................

 

       هیپوترمی و هیپرترمی بعد از عمل جراحی قلب

 

 

 

مقدمه:

 

اختلالات درجه حرارت بعد از عمل در ICU جراحی قلب شایع است. اغلب علت بروز

 

چند عامل است که با اختلالات مرکز کنترل درجه حرارت و دلایل محیطی توام گردیده

 

است. اختلاف میان درجه حرارت مرکزی – محیطی یک معیار خوب از وضعیت قلب و

 

عروقی بیمار است.

 

 

هیپوترمی(کاهش درجه حرارت بدن):

 

 هیپوترمی عبارت است از کاهش درجه حرارت مرکزی بدن به کمتر از 35 درجه سانتی

 

گراد هیپوترمی با عوارض ناخواسته ای همراه است که عبارتند از:اختلالات ریتم،

 

اختلالات انعقادی،تضعیف عضله قلب، انقباض عروقی، افزایش خطر عفونت زخم،

 

طولانی شدن کلیرانس داروها و تغییر در تعادل اسید و باز برای اجتناب از فراموش کردن

 

مساله هیپوترمی باید همیشه از یک معیار دقیق و اندازه گیری درجه حرارت رکتوم در

 

بیماران مشکوک به شروع هیپو ترمی استفاده نمایید.

 

 

دلایل هیپو ترمی:

 

 محیط های سرد در بیماران مسن، مسمویت های داروئی، جراحی طولانی مدت همراه با

 

از دست دادن مایع و خون زیاد، استفاده از سرما در طی جراحی قلبکه در  ICU جراحی

 

قلب بیشتر این مورد مدنظر است. در ضمن گرم کردن مجدد بر روی بای پس قلبی ریوی

 

درجه حرارت مرکزی بیمار به 37 درجه سانتی گراد رسانده می شود، لیکن زمانی که

 

خون گرم شده ،شروع به گردش در محیط بدن می نماید انتقال گرما به بافت های

 

محیطی موجب افت مجدد درجه حرارت مرکزی می شود. غالبا درجه حرارت در بدو

 

ورود به ICU در حدود 35-36 درجه سانتی گراد است. کاهش درجه حرارت موجب

 

انقباض عروق محیطی و شیفت منحنی تجزیه اکسی هموگلبین به سمت چپ می شود .

 

بنابراین اکسیژن کمتری از هموگلبین جهت تحمیل به بافت آزادی می گردد. درجه

 

حرارت رکتال تا 8 ساعت مرتبط با درجه حرارت مرکزی نیست.

 

 

اقدامات لازم در مواجهه با هیپوترمی:

 

1-     افزایش درجه اطاق بدن

 

2-     استفاده از حرارت تشعشعی و پتو

 

3-     رد کردن سایر صدمات و تاثیر دارو ها

 

4-     در صورت وجود نکروز فشاری اندام تحتانی و نارسائی کلیه اقدامات لازم انجام

 

می شود.

 

5-     بیشتر بیماران به گرم کردن غیر فعال آهسته با افزایش درجه حرارت مرکزی بدن

 

به میزان 1 درجه سانتی گراد در هر ساعت پاسخ می دهند. میتوان محیط را گرم کرد

 

و از تشکهای گرم و مایعات گرم وریدی استفاده کرد

 

6-     در هیپوترمی شدید از گرم سازی فعال نظیر لاواژ صفاقی با مایعات گرو در

 

تزریق مایعات گرو بداخل مثانه استفاده کرد.

 

7-     ممکن است در بیماران در زمان گرم کردن اغلب در حدود 31 درجه سانتی گراد

 

دچار آریتمی شوند و نیاز به کاردیوورژن پیدا کند، با این وجود ممکن است

 

برگرداندن ریتم سینوسی در حالی که بیمار هنوز هیپوترم می باشد در نهایت در این

 

شرایط با استفاده از بای پس بیمار گرم خواهد شد.

 

ممکن است در هیپوترمی عمیق حفظ بیماران مشکل باشد این حالت متعاقب ایست قلبی

 

طولانی مدت ممکن است رخ دهد، بنابراین اقدامات نجات بخش باید تا زمانی که درجه

 

حرارت بدن بیمار به حد طبیعی برسد ادامه پیرا مند و این نصیحت را بخاطر داشته باشیم.

 

((شما نمی توانید بمیرید مگر اینکه گرم باشید و بمیرید))

 

 

هیپرترمی(افزایش درجه حرارت بدن):

 

هیپرترمی معیار مهمی است که مشخصه عفونت یا سایر فرآیند های بیماری هاست، سبب

 

شناسی دقیق هیپرترمی برای خر عامل مشخص نمی باشد. نیاز به درمان جهت افزایش

 

خفیف درجه حرارت 38-39 درجه سانتی گراد بحث انگیز است بخصوص در بیمارانی

 

که دچار عفونت هستند. چرا که معتقدند این مسئله یک پاسخ فیزیولوژیک به یک محرک

 

است و درمان موقعی مورد نیاز است که درجه حرارت مرکزیبیشتر از40 درجه سانتی

 

گراد باشد. طولانی شدن درجه حرارت مرکزی بیشتر از 42 درجه سانتی گراد همراه با

 

مرگ و میر بالا به دلیل نقص در فعالیت سیستم آنزیمی بدن است.

 

 

دلایل هیپوترمی:

 

 عفونت، سندرم پاسخ التهابی بدن،واکنش ناخواسته به داروها یا ترکیبات خونی، داروهای

 

مقلد سمپاتیک، صدمات مغزی، تشنج ها، هیپرترمی بدخیم و...

 

 

 

اقدامات لازم و مواجه با هیپرترمی:

 

1-     از هیدراتاسین کافی مطوئن شوید.

 

2-     با توجه به نیاز از ترکیبات پاراستامول بصورت رکتال استفاده کنید.

 

3-     از کاهش درجه حرارت غیر فعال استفاده کنید نظیر حوته های مطلوب ،کیسه

 

های یخ، پنکه، لاواژ معدی یا مثانه با مایعات سرد

 

4-     اگر افزایش درجه حرارت بدن بدخیم است استفاده از گردش خون خارج بدنی

 

برای خنک کردن بیمار در نظر داشته باشید برای اینکار باید از افراد متخصصکمک

 

گرفت.

 

5-     تشخیص عفونت سیستم های مختلف بدن و بکار بردن آنتی بیوتیک موثر

 

6-     دانترولن یک شل کننده عضلانی است که در قسمت انتهائی محل اتصال عصب ،

 

عضله عمل می کند و دارای یک اثر اثبات شده در درمان افزایش درجه حرارت

 

بدخیم است به میزان mg/kg 1 هر 10 دقیقه تا 10 میلی به ازای هر کیلوگرم وزن

 

بدن تکرار می شود.

 

 

(نویسندگان : فرحناز رستمی –کارشناس پرستاری .هلن سپاهی-کارشناس پرستاری .شکوه

 

صادقی-کارشناس پرستاری.کرمانشاه)    

 

آترواسکلروز کرونر(تنگی عروق کرونر قلب)

 آترو اسکلروز کرونر 

 آترواسکلروز شايع ترين بيماري قلبي است که با تجمع  غير طبيعي ليپيد ، مواد چربي و بافت چربي در جدار رگ مشخص مي شود و باعث بلوکاژ ، تنگي رگ و کاهش جريان خون به عضله ميوکارد قلب مي گردد.اين تجمع مواد را آتروما يا پلاک مي گويند.آترو اسکلروز بيماري پيشرونده اي است که مي توان پيشرفت آن را متوقف کرد يا در بعضي موارد نيز آن را بر گشت داد.
 آترو اسکلروز با تجمع ذرات چربی و لیپیدی در لایه داخلی دیواره ی سرخرگی آغاز می گردد. اگرچه تصور می شود این ذرات چربی عامل آترواسکلروز باشد ، اما از دوران بچگی در دیواره سرخرگی وجود دارد و تمام این ذرات تبدیل به ضایعات پیشرفته نمی گردد.به طور کلی علت پیشروی این ذرات (رگه ها)در دیواره رگ نامعلوم است اما این توافق وجود دارد که هر دو عامل ژنتیک و محیطی در پیدایش آن موثر است.

 ساختمان فیزیکی دیواره سرخرگ کرونر آن را مستعد مکانسیم های آترواسکلروز می نماید.سرخرگ کرونر برای خونرسانی به قلب دارای پیچ و خم های زیادی است .بنابراین نقاط مناسبی در رگ برای تشکیل پلاک فیبروزی یاآتروم فراهم می گردد. عمده ترین علت بیماری قلب آترو اسکلروز سرخرگهای کرونر است که باعث کاهش جریان خون قلب می گردد.

تظاهرات بالینی

آترواسکلروز کرونر بر اساس میزان تنگی عروق و انسداد جریان خون
میو کارد و تشکیل ترومبوز،با عث بروز علایم و عوارضی می گردد. علایم زمانی بروز می کند که مجرای شریان کرونر75% تنگ شده باشد. کاهش جریان خون پیشرونده است و ارسال خون ناکافی، سلول های عضله میوکارد را از دریافت ترکیبات خون که برای ادامه حیات ضروری است محروم می کند . وضعیت موجود را  ایسکمی می نامند.آنژین صدری  به درد قابل بازگشت قفسه سینه گفته می شود که در اثر فشارهای جسمی و عاطفی آشکار شده و با استراحت یا مصرف دارو  بر طرف میگردد. اغلب اوقات البته نه همیشه ،عامل اصلی درد قفسه سینه آترو اسکلروز عروق کرونر است. کاهش شدید یا طولانی مدت جریان خون یا هر دو موجب صدمه و مرگ سلولهای عضله میوکارد می گردد که آن را انفارکتوس میوکارد می نامند.میکارد با صدمه غیر قابل برگشت دچار دژنرسانس می شود. و بافت جوشگاه جایگزین آن می گردد که موجب محدودیت فعالیت عضله میوکارد به درجات مختلف می باشد. صدمه مشخص میوکاردباعث کاهش برونده قلبی می گردد و به عبارت دیگر قلب نمی تواند برونده کافی برای تامین نیازمندی های بدن ایجاد کند. کاهش جریان خون ناشی از بیماری سرخرگ کرونر  ،ممکن است حتی باعث ایست ناگهانی قلب گردد که آن را مرگ ناگهانی قلب می نامند.

عوامل خطر آفرین در بیماری کرونربا توجه به مطالعات اپیدمیولوژیک و مشاهدات ، چنین به نظر می رسد که عوامل خطر آفرینی برای آترواسکلروز وجود دارند که شخص را مستعد ابتلا به بیماری عروق کرونر می کنند. این عوامل می توانند قابل تعدیل و یا غیر قابل تعدیل باشند. عامل خطرآفرین قابل تعدیل عاملی است که فرد با تغییر سبک زندگی، یا عادات شخصی می تواند آن را کنترل کند. عامل خطر آفرین غیر قابل تعدیل ناشی از ژنتیک وارث بوده و شخص کنترلی بر روی آن ندارد.
هر چقدر که عوامل خطر آفرین (قابل تعدیل و غیر قابل تعدیل) در فرد زیاد باشد احتمال بروز بیماری های سرخرگ کرونر بیشتر خواهد بود .

عوامل خطر آفرین غیر قابل تعدیل

سن و جنس

 بتدریح با افزایش سن، پلاک آتروم در سرتاسر عروق ظاهر می شود، به عبارتی پلاک آتروم به درون رگ نفوذ یافته ایجاد تصلب شرائین می کند. این فرایند در دهه سوم زندگی خصوصا در آقایان پدید می آید.
مردان بیشتر از زنان در سن باروری مستعد آترواسکلروز هستند ولی بعد از سن یائسگی نسبت ابتلا به آترو اسکلروز در مرد و زن یکسان است.

سابقه ی فا میلی وارث

 این مسئله مهمترین فاکتور ایجاد آترواسکلروز می باشد. انسان وقتی متولد میشود همانند یک نقشه ی ساختمانی کشیده شده از قبل (از نظر کروموزمی)است، و به صورت ژن، صفات شخصی و فنوتیپ ظاهری و ژنوتیپ بیماری را با خود به دنیا می آورد . اگر پدر و مادر شخصی در سنین کمتر از 50 سالگی دچار انفارکتوس قلبی شوند شانس بروز آن در سنین جوانی در اعقابشان زیاد است. البته عوامل اجتماعی از قبیل وضع تغذیه ، اقتصاد و سایر فاکتور های اکتسابی نقش تشدید کننده ی  این استعداد فامیلی را دارند  اما به نظر می رسد  ارث نقش مهمتری را ایفا میکند .

عوامل خطر آفرین قابل تعدیل

استعمال دخانیات
 سیگار یکی از مهمترین عوامل خطر آترواسکلروز بشمار می رود. مرگ و میر افراد سیگاری 6-2 برابر بیش از افراد غیر سیگاری است. مصرف روزانه فقط ده نخ سیگار به مدت ده سال در فرد باعث آتراسکلروز زودرس و منتشر می شود. دود سیگار و نیکوتین معلق در فضای اتاق برای افراد غیر سیگاری نیز مضر و خطرناک می باشد . گاه مشاهده شده که در بستگان نزدیک افراد سیگاری که با وی در تماس هستند،آترواسلکروز زودرس ایجاد شده است.
 مصرف یک نخ سیگار باعث افزایش 10 ضربه در ضربان قلب و حدود 10 میلی متر جیوه فشار خون سیستولیک می شود. در افراد سیگاری حرفه ای (کسانی که بیش از 25 سیگار در روز مصرف می کنند) ازدیاد فشار دیاستولی و هیپرتانسیون زودتر ظاهر می گردد. در جوامعی که خانمها از سنین پایین (جوانی) شروع به کشیدن سیگار می کنند، احتمال بروز بیماری انفارکتوس در سنین زیر یائسگی نسبت به زنان دیگر به مراتب بیشتر است.
طول عمر افراد سیگاری به طور متوسط 10 سال کمتر از افراد دیگر است. سیگار را باید بطور جدی و یک مرتبه ترک نمود زیرا ترک سیگار به آهستگی، اغلب موفقیت آمیز نیست و فرد ممکن است با وارد شدن استرس روحی یا درگیری های اجتماعی، مصرف سیگار را به چند برابر افزایش دهد.

افزایش فشار خون ازدیاد فشار خون یکی از عوامل مهم است ولی با وجود این طی مطالعات اپیدمیولوژیک و تجربی مشخص شده است که هیپرتانسیون تنها در صورت هیپرلپیدمی موجب تسریع آترواسکلروز کرونر می شود. لذا شدت اثر هیپرتانسیون با شدن هیپرلیپیدمی ارتباط مستقیم دارد. فشار خون باعث تسریع عبور چربی ها و LDL ازسلول های اندوتلیال اینتیما می شود. همچنین هیپرتانسیون باعث افزایش چسبندگی پلاکتی می شود.  
عامل فشار خون را موذی ترین عامل خطرآفرین نیز نام می برند زیرا تا زمانی که کاملا پیشرفت نکرده باشد، بدون علامت باقی می ماند.

هیپرلیپیدمی همراهی افزایش چربی های خون با بیماریهای سرخرگ کرونر توسط مطالعات اپیدمیولوژیک به اثبات رسیده است. لیپیدها (چربی ها) مواد بیوشیمیایی هستند که در داخل بدن ساخته یا از متابولیسم مواد خورده شده استخراج می گردند. لیپیدهای آندوژن، لیپیدهایی هستند که توسط اعمال متابولیک طبیعی بدن تولید می شوند نظیر استرول و لیپیدهای اگزوژن از منابع خارج بدن (مثل تخم مرغ) استخراج می شوند.
هیپر لیپیدمی عامل خطر مهمی است که از نظر شیوع بیماری ها ی قلبی عروقی ناشی از آترو اسکلروز با ریسک فاکتور ارث برابری میکند . در مواجهه با افراد مبتلا به هایپر لیپیدمی با توصیه های لازم از نظر کاهش وزن ، افزایش فعالیت بدنی ، رعایت رژیم غذایی مناسب و گاه تجویز دارو های پایین آورنده چربی خون ، تا حدودی وضع بیمار کنترل میشود.

هایپرگلایسمیرابطه بین هایپرگلایسمی و بیماری سرخرگ کرونر اثبات شده است . بیماران دیابتی در سنین پایین تر نسبت به افراد غیر دیابتیک دچار آترواسکلروز می شوند . هایپرگلایسمی موجب تجمع بیشتر پلاکت هامیشود که ممکن است منجر به تشکیل ترومبوز گردد. با لا بودن سطح انسولین (در برخی انواع دیابت بالغین) می تواند به سلولهای پوششی رگهای خون صدمه بزند . به این ترتیب به پیدایش آتروم کمک می کند. البته دیابت قندی به تنهایی به عنوان عامل خطر واحد شناخته نمی شود زیرا اغلب این افراد چاقی و هایپرلیپیدمی که از عوامل خطر مهم محسوب می شوند را دارا می باشند.

چاقیچاقی یکی از عوامل خطر است که در بعضی کتب جزء عوامل خطر مهم و در پاره ای جزء عوامل  کم اهمیت ذکر شده است . چاقی شامل دو دسته است :

الف) چاقی قبل از سن بلوغ : اغلب افراد خانواده در این موارد چاق هستند و معمو لا از بدو تولد چاقی وجود دارد .این چاقی همواره با افزایش تعداد سلولهای چربی همراه است . این افراد استعداد عجیبی برای چاق شدن دارند (به گفته ی خودشان با خوردن آب نیز چاق می شوند) و معمولا در طول عمر خود چندین بار با رژیم های بسیار سخت و بی غذایی وزن خود را به حد طبیعی رسانده اند ولی بعد از مدت کمی باز همان وزن قبل از رژیم خود را بدست آورده اند.

ب)چاقی بعد از سن بلوغ : این چاقی که در سنین متوسط عمر ظاهر می شود با افزایش تعداد سلولهای چربی همراه است. اغلب چربی و کلسترول خون در این افراد بالا است و خطر سکته قلبی ، فشار خون و سایر بیماری های قلبی عروقی در این گروه بسیار زیاد است.
بطورکلی افراد چاق در معرض ابتلا بیشتری به دیابت ،هایپرتانسیون و هایپرلیپیدمی می باشند.

از طرفی بیماران دارای وزن طبیعی ولی دور کمر زیاد در خطر فزایندهای از بیماری  های قلبی- عروقی قرار دارند.

قرص های ضد باردری خوراکی
مصرف طولانی این داروها (به مدت 10 سال)یکی از ریسک فاکتورهای مساعد کننده ی پدید آترواسکلروز است .همراه شدن این قرص ها با مصرف دخانیات و چاقی و بستری شدن به مدت طولانی احتمال خطر را بالاتر می برند. این داروها شانس تشکیل پلاکت آترواسکلروز را بیشتر می کنند و گاه موجب هایپر تانسیون یا دیابت در افراد مستعد می شوند.

بالا بودن اسید اوریک خوندر افرادی که اسید اوریک بالای 15 میلی گرم درصد میلی لیتر خون دارند، خاصیت چسبندگی پلاکتی بیشتر می شود و زمان انعقاد کوتاه میگردد . انفارکتوس میوکارد و ضایعات عمومی آترو اسکلروتیک در بیماران نقرسی بیشتر دیده می شود.

سایر عوامل خطر

این عوامل که در ایجاد پلاک آترواسکلروز نقش مختصری داشته و فقط پیشنهاد شده اند عبارتند از:
1- مصرف قهوه و ساکاروز.
2- کمبود ویتامین  C، E ،کلسیم،منیزیوم،کروم،منگنز،لیتیوم،فلوئور،کمبود ویتامین B12.
3- کاهش نسبت مس به روی.
4- عفونت ویروسی.
5- شهر نشینی(شیوع آترواسکلروز در افراد شهر نشین بیش از روستائیان است)
6- بالا بودن هماتوکریت و افزایش سدیمانتاسیون(در زنان سوئدی)
7- متابولیسم غیر طبیعی سیستوئین.  

منبع: كتاب  قلب و خون ، داخلي جراحي برونر سودارث

پاسخ به سوال شما

 

سلامی گرم خدمت شما دوستان عزیز

 سوال:

یه نفر که تو i.c.u باشه و ضریب هوشیش روی 10 چقدر ممکنه طول بکشه که خوب شه؟
و کاملا هوشیاریشو به دست بیاره؟

جواب:
تینا جان سطح هوشیاری معیاری است برای تعیین میزان هوشیاری بیمار و تعیین کننده زمان بهبودی نیست.
البته اگر علت بستری شدن بیمارتون رو بدونم شاید بتونم  اطلاعات بیشتری در اختیارتون قرار بدم

 

"پرستاری یک امر حیاتی برای افراد دریافت کننده
 خدمات می باشد،نیاز هایی را که به وسیله شخص،
 خا نواده،یا سایر افراد در جامعه قابل رفع نیستند را
 میسر می سازد."

سه جزء اصلی پرستاری حرفه ای مراقبت ، در مان و هماهنگی  هستند.جنبه مراقبت فراتر از «توجه کردن» است، «علاقه داشتن » و «اشتیاق داشتن» نیز می باشد . مراقبت در رابطه با انسانی است که برای مدت زیادی تحت فشار بوده است.
جزء مراقبتی پرستاری در زمان اظطراب ،تنهایی و در ماندگی  موجب آرامش و حمایت می شود و شامل: گوش کردن ، ارزشیابی  و انجام اقدامات مناسب می باشد.
پرستار حرفه ای مسئول سلامتی و بهبود تمام افراد جامعه بوده و در برنامه های پیشگیری از بیماری  و حفظ سلامتی مشارکت می نماید . همچنین خدماتبهداشتی و سایر خدمات تکنیکی و حرفه ای موثر بر مراقبت از بیماری را هماهنگ و هم زمان می سازد .
پرستار حرفه ای سر پرستی ، تعلیم و هدایت تمام افراد دخیل در مراقبتهای پرستاریرا به عهده دارد.